Άλμπουμ: Όσα μας ψιθυρίζει η καρδιά
Τραγούδι: Στο μπαρ
Στίχοι: Νικόλαος Παναγιωτίδης
Μουσική & φωνή : ΑΙ
Ο μπάρμαν κοιτάζει
Μα δε με πειράζει
Με κρύα αστεία
Γιατί γνωρίζει
Ω, ναι γνωρίζει καλά, πολύ καλά
Πως είμαι δική σου
Ναι, μόνο δική σου
Τουλάχιστον μέχρι εχθές
Απόψε όμως το βλέπει πως έχεις αργήσει
Και νιώθει πως κάτι δεν πάει καθόλου καλά
Τον βλέπω που θέλει κουβέντα ν\' αρχίσει
Μα δε τολμά να πει λέξη καμιά
Ω, οι γόπες πολλές, όλες δικές μου
Ω, οι σκέψεις κακές, κι αυτές όλες δικές μου
Ω, η ώρα περνά σαν το νερό, σαν τον περίεργο τον ταξιδιώτη
Ω, και γω, ναι εγώ, κρατώ το κεφάλι όσο μπορώ πιο ψηλά ωωω
Το ποτήρι με την βότκα σχεδόν αδειανό
Τα παγάκια κολλημένα στον πάτο για ώρα κοιτώ
Γι’ αυτό δεν κατάλαβα το πότε μπήκες στο μπαρ
Γι’ αυτό δεν κατάλαβα το πότε κάθισες δίπλα μου
Το πότε με αγκάλιασες, το πότε με φίλησες και θέλησες να με τραβήξεις για να με χτυπήσεις
έξω από το μαγαζί ω, ναι πόσο σε λυπάμε
Φύγε
Αρκετά είδες, αρκετά άκουσες, αρκετά έκανες, αρκετά έκλεψες από την καρδιά μου
Ω,Ω,Ω,
Φύγε τώρα, ναι τώρα που ήρεμα στο ζητώ
Ω,Ω,Ω
Φύγε με χείλη και μάτια κλειστά
Μιάς και έπαψαν πλέον να λένε αλήθειες
Φύγε σαν κλέφτης, φύγε σαν φονιάς
Δεν έμεινε τίποτα πια για να αρπάξεις ή να σκοτώσεις μες το κορμί μου
Φύγε τέρμα ως εδώ
Πως μπόρεσες ανόητε, ναι ανόητε και μου το έκανες αυτό
Ω,Ω,Ω
Μετά τα τόσα που ζήσαμε, μετά από τόσα που ένιωσα μόνο εγώ
Ω,Ω,Ω
Φύγε γιατί με πρόδωσες
Τι παραπάνω σου έδωσε η άλλη που δεν στο έδωσα εγώ
Φύγε αμέσως φύγε και μη σε ξαναδώ
Τραγούδι: Στο μπαρ
Στίχοι: Νικόλαος Παναγιωτίδης
Μουσική & φωνή : ΑΙ
Ο μπάρμαν κοιτάζει
Μα δε με πειράζει
Με κρύα αστεία
Γιατί γνωρίζει
Ω, ναι γνωρίζει καλά, πολύ καλά
Πως είμαι δική σου
Ναι, μόνο δική σου
Τουλάχιστον μέχρι εχθές
Απόψε όμως το βλέπει πως έχεις αργήσει
Και νιώθει πως κάτι δεν πάει καθόλου καλά
Τον βλέπω που θέλει κουβέντα ν\' αρχίσει
Μα δε τολμά να πει λέξη καμιά
Ω, οι γόπες πολλές, όλες δικές μου
Ω, οι σκέψεις κακές, κι αυτές όλες δικές μου
Ω, η ώρα περνά σαν το νερό, σαν τον περίεργο τον ταξιδιώτη
Ω, και γω, ναι εγώ, κρατώ το κεφάλι όσο μπορώ πιο ψηλά ωωω
Το ποτήρι με την βότκα σχεδόν αδειανό
Τα παγάκια κολλημένα στον πάτο για ώρα κοιτώ
Γι’ αυτό δεν κατάλαβα το πότε μπήκες στο μπαρ
Γι’ αυτό δεν κατάλαβα το πότε κάθισες δίπλα μου
Το πότε με αγκάλιασες, το πότε με φίλησες και θέλησες να με τραβήξεις για να με χτυπήσεις
έξω από το μαγαζί ω, ναι πόσο σε λυπάμε
Φύγε
Αρκετά είδες, αρκετά άκουσες, αρκετά έκανες, αρκετά έκλεψες από την καρδιά μου
Ω,Ω,Ω,
Φύγε τώρα, ναι τώρα που ήρεμα στο ζητώ
Ω,Ω,Ω
Φύγε με χείλη και μάτια κλειστά
Μιάς και έπαψαν πλέον να λένε αλήθειες
Φύγε σαν κλέφτης, φύγε σαν φονιάς
Δεν έμεινε τίποτα πια για να αρπάξεις ή να σκοτώσεις μες το κορμί μου
Φύγε τέρμα ως εδώ
Πως μπόρεσες ανόητε, ναι ανόητε και μου το έκανες αυτό
Ω,Ω,Ω
Μετά τα τόσα που ζήσαμε, μετά από τόσα που ένιωσα μόνο εγώ
Ω,Ω,Ω
Φύγε γιατί με πρόδωσες
Τι παραπάνω σου έδωσε η άλλη που δεν στο έδωσα εγώ
Φύγε αμέσως φύγε και μη σε ξαναδώ
- Κατηγορίες
- Greek Music
- Ετικέτες
- Νικόλαος Παναγιωτίδης, Τζαζ, μουσικ
Γίνε ο πρώτος που θα σχολιάσει